NAGRODA POLONICUM 2015

DSCN4438DSCN4419DSCN4406DSCN4400DSCN4404DSCN4401DSCN4415DSCN4421NAGRODA POLONICUM 2015

To był bardzo piękny, słoneczny i wzruszający dzień. 23 listopada 2015 roku po raz dziesiąty Centrum POLONICUM przyznało Nagrodę i dwa równorzędne Wyróżnienia POLONICUM 2015. Nagroda przyznawana jest zagranicznym naukowcom, badaczom języka polskiego i glottodydaktykom, Wyróżnienia – pasjonatom, popularyzującym kulturę i język polski na całym świecie: tłumaczom, ambasadorom polskości, fascynującym się polską sztuką, literaturą, muzyką itp.

Witając gości dyrektor Centrum Polonicum, prof. Andrzej Zieniewicz mówił o poczuciu wspólnoty i więzi między osobami, które na całym świecie popularyzują kulturę polską. Obecni byli m.in.: Ambasador Austrii w Polsce, dr Thomas M. Buchsbaum, członek Zarządu Towarzystwa Austriacko-Polskiego oraz liczni przedstawiciele Towarzystwa z Warszawy i z Zabrza, pani Imgard Nöbauer, dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu, ambasador Wojciech Więckowski, pani poseł Joanna Fabisiak, pani prezydent Zabrza, Małgorzata Mańka-Szulik, przedstawiciele Fundacji „Wolność i Demokracja”, znajomi i przyjaciele Laureatów, którzy zechcieli być z nimi – i nami wszystkimi – podczas tej uroczystości.

– Kultura polska jest bardzo bogata, ma wiele historycznych elementów, o których trudno jest mówić i które są czasami trudne do zrozumienia dla osób mieszkających w innych krajach. Dlatego tym bardziej wartościowe jest to, że osoby utalentowane i świetnie znające język polski próbują ją w swoich krajach przybliżyć – powiedział prof. Marcin Pałys, rektor UW, przewodniczący Kapituły Nagrody.

– Jesteśmy winni naszą nieustającą wdzięczność ambasadorom kultury i języka polskiego – podkreślił dziekan Wydziały Polonistyki, prof. Zbigniew Greń.

Profesor Ałła Krawczuk dziękując we wzruszającym przemówieniu za przyznanie Nagrody, mówiła o historii lwowskiej polonistyki i jej wybitnych reprezentantach:

– Dziękuję moim polskim mistrzom, wykładowcom, którzy teraz są moimi kolegami za pomoc i chęć pracy z nami, ukraińskimi polonistami. To nasza wspólna nagroda.

Prof. Theodor Kanitzer dziękując Kapitule za przyznanie nagrody mówił o swojej miłości do Polski, polskiego języka i polskiej kultury oraz – przede wszystkim – o fascynacji muzyką Fryderyka Chopina, któremu poświęcił całe swoje życie. Niemal dziewięćdziesięcioletniemu Profesorowi goście zgotowali prawdziwą owację.

– Kiedy słyszę, że nagroda przyznawana jest za wybitne osiągnięcia w krzewieniu języka polskiego oraz wiedzy o polskiej kulturze i historii na świecie, to czuję się tak, jakby to była ciężka i wytrwała praca ogrodnika – powiedział Dr Olaf Kühl – tymczasem to jest przecież moja pasja.

Jak zwykle na zakończenie uroczystości wysłuchaliśmy wykładu Laureatki, prof. Ałły Krawczuk.

Prof. Ałła Krawczuk

Prof. Ałła Krawczuk jest kierownikiem Katedry Filologii Polskiej Narodowego Uniwersytetu Lwowskiego im. Iwana Franki. Ta wybitna językoznawczyni, badaczka i polonistka ma ogromne zasługi w krzewieniu i upowszechnianiu języka polskiego i polskiej kultury. Zdołała zbudować doskonale funkcjonującą strukturę kształcenia polonistycznego na swojej uczelni. Jej zasługą jest, że j od dziesięciu lat we Lwowie przybywa świetnie wykształconych filologów polskich, nauczycieli, a nawet badaczy polszczyzny i polskości. W 1999 r. obroniła w Instytucie Językoznawstwa Akademii Nauk Ukrainy (Kijów) pracę doktorską pt. Polska frazeologia onomastyczna. Jej zainteresowania naukowe dotyczą polsko-ukraińskiej gramatyki i semantyki porównawczej, polskiej frazeologii, etykiety językowej Polaków i Ukraińców, glottodydaktyki (nauczania języka polskiego w środowiskach ukraińskojęzycznych). Jest autorką 79 artykułów naukowych, 33 haseł encyklopedycznych, głównie o profesorach polonistach związanych z Uniwersytetem Lwowskim, oraz 7 podręczników akademickich (np. Читаємо польською, або Практична фонетика польської мови, Lwów 2005; Morfologia współczesnego języka polskiego (fleksja), cz. 1, Lwów 2007; Польська мова – українцям. Іменна словозміна з елементами синтаксису, Lwów 2008; Leksykologia i kultura języka polskiego, t. 1: Leksykologia, frazeologia, leksykografia, t. 2: Kultura języka, Kijów 2011; Jestem stąd. Підручник з польської мови, Lwów 2013, współautor: J. Kowalewski). Pod jej kierunkiem zostało obronionych sześć prac doktorskich z zakresu językoznawstwa polonistycznego, poświęconych zagadnieniom frazeologii polskiej oraz gramatycznym aspektom polszczyzny funkcjonującej na Ukrainie.

                      Prof. Theodor Kanitzer

Przedstawiając sylwetkę profesora Theodor Kanitzera dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu, Ambasador Wojciech Więckowski, podkreślał, że Profesor to Człowiek-Instytucja, niezwykle zasłużony dla kultury i języka polskiego Austriak, który, sensem całego życia zawodowego uczynił propagowanie kultury polskiej w Austrii i na świecie. Jest prezesem Towarzystwa Austriacko-Polskiego, Międzynarodowego Towarzystwa Chopinowskiego w Wiedniu i Międzynarodowej Federacji Towarzystw Chopinowskich. Jest doktorem prawa, studiował również socjologię i nauki o sztuce, biegle włada językiem polskim. Był założycielem komitetów organizujących w Austrii obchody m.in. Roku Adama Mickiewicza, Roku Karola Szymanowskiego i 300-lecia Odsieczy Wiedeńskiej. Od ponad 40 lat organizuje w Austrii koncerty chopinowskie. Jest redaktorem naczelnym i wydawcą czasopism, m.in. „Chopin in the World”. Prowadzone przez niego biuro Towarzystwa Austriacko-Polskiego ma pokaźną bibliotekę poloników i uważane jest za ważny ośrodek kultury w Wiedniu. Obecna na Sali prof. Elżbieta Artysz, Sekretarz Generalny Międzynarodowych Towarzystw Chopinowskich, przedstawiła go w rekomendacji do nagrody następująco: Grali „u Kanitzera” chyba wszyscy, od Haliny Czerny-Stefańskiej i Barbary Hesse-Bukowskiej, przez Piotra Palecznego, Ewę Pobłocką, Janusza Olejniczaka. (…) Znaczenie działalności Theodora Kanitzera w krzewieniu polskiej kultury muzycznej jest nie do przecenienia. To 50 lat wspaniałej, całkowicie społecznej pracy, wspartej wiedzą, entuzjazmem i miłością do muzyki Chopina”.

                               Dr Olaf Kühl

To wybitny tłumacz literatury polskiej w Niemczech, badacz twórczości Witolda Gombrowicza, (jego praca doktorska nosiła tytuł Stylistyka wypierania. Proza Witolda Gombrowicza), najbardziej znany niemiecki tłumacz i krytyk literatury wschodnioeuropejskiej, współredaktor i współautor leksykonów literackich, czasopism poświęconych literaturze polskiej i rosyjskiej. Laureat Nagrody im. Karla Dedeciusa. Wprowadził na rynek niemiecki książki m.in. Doroty Masłowskiej i Andrzeja Stasiuka. Jego najnowsze przekłady to: Dziennik Berliński Witolda Gombrowicz (2013), Morfina Szczepana Twardocha (2013) oraz Kronos Witolda Gombrowicza. Jako nauczyciel akademicki prowadzi seminaria poświęcone tłumaczeniu literatury polskiej. Przedstawiając sylwetkę Olaf Kühla dyrektor Centrum POLONICUM, prof. Andrzej Zieniewicz, mówił o jego szczególnych umiejętnościach i talentach translatorskich. Przełożenie utworów Gombrowicza, Stasiuka i Masłowskiej to prawdziwe wyzwanie dla tłumacza, w zasadzie na granicy z niemożliwością!

        

 

USOS
Aktualności
Rekrutacja
Kalendarium
Wykładowcy
FAQ